Ptaki samotniki czyli…?

Zataczająca przysłowiowe kółka kukułka to, kojarząca się najprawdopodobniej wszystkim z nas, oznaka wiosny. Kukułka zwyczajna to wędrowny ptak średniej wielkości, który z dumą reprezentuje ród kukułkowatych. Zasięg występowania kukułki zwyczajnej jest dość szeroki. Upodobała ona sobie strefę umiarkowaną , a także pokrytą lasami część Euroazji i Afryki. Zobaczyć ją można również na terenach Azji i w Europie, w której skrzętnie omija tylko i wyłącznie Islandię.

Nie da się jednoznacznie powiedzieć, jaka jest intensywność występowania tego gatunku w naszym kraju, ponieważ w niektórych rejonach jest on bardziej, a w innych mniej, liczebny. W większości przypadków spotkać go można na niżowym terenie Polski. Zamieszkuje on także różne krajobrazy- począwszy od lasów oraz zadrzewień, przechodząc przez tereny rolnicze, kończąc na sąsiedztwie trzcinowisk rozwijających się przy wodnych zbiornikach.

Ptak samotnik

Sylwetka kukułki zwyczajnej jest dosyć smukła. Jej ogon jest długi oraz klinowaty. Ubarwienie samca i samicy łatwo pozwala na rozróżnienie płci osobników. Samiec posiada jasnoszarą powierzchnię ciała, głowę, szyję oraz pierś, natomiast ogon jest dużo ciemniejszy, z białymi plamami i typową pręgą końcową. Spód ciała pokrywa z kolei poprzeczne prążkowanie w kolorze biało-szarym. Samice mają natomiast charakterystyczny rdzawy nalot na szyi.

Wielokrotnie można zobaczyć także samicę, które mają na całej powierzchni ciała ciemne, poprzeczne prążki. Nasada dzioba i nogi u obydwu płci są w tym samym, żółtym kolorze. W jednakowym kolorze są również tęczówki kukułki zwyczajnej. Kukułka zwyczajna, jako jeden z członków rodziny kukułkowatych, jest przykładem pojawiającego się u ptaków zygodactyles, czyli charakterystycznego ukształtowania nóg. Dwa palce skierowane są do przodu, natomiast dwa kolejne w kierunku przeciwnym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *