Ptaki samotniki czyli…?

Zataczająca przysłowiowe kółka kukułka to, kojarząca się najprawdopodobniej wszystkim z nas, oznaka wiosny. Kukułka zwyczajna to wędrowny ptak średniej wielkości, który z dumą reprezentuje ród kukułkowatych. Zasięg występowania kukułki zwyczajnej jest dość szeroki. Upodobała ona sobie strefę umiarkowaną , a także pokrytą lasami część Euroazji i Afryki. Zobaczyć ją można również na terenach Azji i w Europie, w której skrzętnie omija tylko i wyłącznie Islandię.

Nie da się jednoznacznie powiedzieć, jaka jest intensywność występowania tego gatunku w naszym kraju, ponieważ w niektórych rejonach jest on bardziej, a w innych mniej, liczebny. W większości przypadków spotkać go można na niżowym terenie Polski. Zamieszkuje on także różne krajobrazy- począwszy od lasów oraz zadrzewień, przechodząc przez tereny rolnicze, kończąc na sąsiedztwie trzcinowisk rozwijających się przy wodnych zbiornikach.

Ptak samotnik

Sylwetka kukułki zwyczajnej jest dosyć smukła. Jej ogon jest długi oraz klinowaty. Ubarwienie samca i samicy łatwo pozwala na rozróżnienie płci osobników. Samiec posiada jasnoszarą powierzchnię ciała, głowę, szyję oraz pierś, natomiast ogon jest dużo ciemniejszy, z białymi plamami i typową pręgą końcową. Spód ciała pokrywa z kolei poprzeczne prążkowanie w kolorze biało-szarym. Samice mają natomiast charakterystyczny rdzawy nalot na szyi. Czytaj dalej Ptaki samotniki czyli…?

W jaki sposób ptaki umierają?

Gołąb grzywacz jest średnich rozmiarów gatunkiem ptaka, który jest w obecnej chwili chyba najpowszechniejszym gatunkiem występującym na obszarze Polski. Jest on mylony wiele razy w gołębiem miejskim, jednak większych rozmiarów ogon, bardzie wydatna pierś i mniejsza głowa to te podstawowe cechy, które pozwalają na rozróżnianie tych gatunków. Jest to ptak wędrowny, który stanowi reprezentanta licznej rodziny gołębiowatych.

Z wszystkich gołębi , które możemy spotkać aktualnie na obszarze naszego kraju, to dokładnie gołąb grzywacz może poszczycić się największymi rozmiarami. Pomimo, iż naturalnym miejscem występowania tego ptaka są prześwietlone lasy liściaste i mieszane, obecnie coraz częściej zobaczyć można go także w krajobrazie rolniczym albo też najzwyczajniej w świecie w mieście. Upierzenie gołębia grzywacza jest ciemno-popielate z niebieską poświatą i metalicznie zielonymi elementami na szyi.

Lot ptaków

Szyję gołębia grzywacza przedzielają w dodatku dwie typowe białe plamy, od których to osobnik ten zdobył taką, a nie inną nazwę. Białe są także brzegi ciemnostalowych skrzydeł. Inaczej jest w przypadku gardła i piersi gołębia grzywacza, które ozdobione są charakterystycznym jasnordzawym nalotem. Kolejną cechą gołębia grzywacza jest jasnożółte oko, którego źrenica nie jest symetryczna. Nie da się nie powiedzieć także o szarym od spodzie ogona, którego wierzch przechodzi w ciemniejszy kolor, a koniec jest wyraźnie czarny. Czytaj dalej W jaki sposób ptaki umierają?

Rozpiętość skrzydeł ptaków

Mimo, że pustułka nie może osiągać żadnych ogromnych rozmiarów, jakie przypisać można wielu osobnikom z rodziny sokołowatych, jest to drapieżny ptak będący jednym z jej reprezentantów. Pustułka zwyczajna to ptak, który upodobała sobie obszar prawie całej Europy, aż po wysokie Alpy i wschodnią Azję, a Afrykę w południowej części od Sahary.

Swoim zasięgiem występowania pustułka pomija natomiast koło podbiegunowe, do którego cech klimatu, gatunek ten nie jest odpowiednio przystosowany. Zdecydowanie najwyższą liczebność pustułki zwyczajnej zauważa się w takich państwach Europy Zachodniej jak Niemcy, Wielka Brytania i Hiszpania. Pośród tych krajów niezaprzeczalny prym wiodą Niemcy, na terenie których wystąpić może aż 60 tysięcy par.

Skrzydła ptaków

Współcześnie Polska nie zalicza się do ulubionych miejsc występowania tego ptaka. Pomimo to, jest to w dalszym ciągu najliczniejszy sokół na terenie całej Polski. Grzbiet i skrzydła pustułki mają rdzawo brązową barwę, która kontrastuje się z czarnymi plamami , a także pazurami. Spód ciała ma piękny, kremowy kolor, który jest w charakterystyczny sposób- niezwykle gęsto, nakrapiany. Zarówno u samca jak i samicy występuje długi, szaroniebieski ogon. U samca posiada on jednak, białą na brzegach, czarną pręgę, która u samicy otoczona jest dodatkowo szeregiem wąskich, ciemnych prążków. Czytaj dalej Rozpiętość skrzydeł ptaków